Gezi eylemlerinin ikinci sabah baskınından
itibaren yılmadan, yorulmadan, umudumu kaybetmeden sokaklardayım ve her şeye
rağmen sokaklarda olmaya devam edeceğim. Hayatımın en anlamlı günlerini
yaşamaya devam ediyorum. Yazılanları okuyorum, izliyorum, dinliyorum.
Meydanlarda olup biten olayların hangi açıdan bakarsak bakalım bir vahşet
olduğunu kabul eden bir algı var ve bu çok sevindirici.
Fakat ben bu vahşeti göremeyenleri merak
ediyorum? Bu vahşetin saklandığı insanların ne düşündüklerini merak ediyorum.
Dindar biri değilim ama hangi din olursa olsun bir başkasını ötekileştirip,
katledilmesini hiçbir dinin savunduğuna inanmıyorum.
Bu olayları sorgulamayan, sorgulayamayan ya da
görmezden gelen, yok ederek ortadan kaldırmaya çalışan, sessizce bitmesini
bekleyen insanlara ulaşmanın bir yolu olmalı. Bir diyalog kanalı açılmalı
sadece meydanlara çıkanların birbirinin acısını dindirmeye, birbirlerine destek
olmaya devam etmesi yetmeyecek. Duyarsız kalan ve körü körüne taraf olarak
kendi gibi düşünmeyeni, kendi gibi yaşamayanı, kendi gibi inanmayanı, kendi
gibi giyinmeyeni, kendi gibi bağırmayanı katletmeyi hak sayan insanlarla
buluşmayı ve insanlığınızı ne zaman, nerede, nasıl, neden ve kim yüzünden kaybettiniz
diye sormak istiyorum.
Kimse birbirini sevmek ya da kabul etmek zorunda olmayabilir ama çok
öteden beri kaybettiğimiz SAYGI yı buldum ben sokaklarda. Ne kadar farklı
olsalar da ne kadar farklı düşünseler de ne kadar farklı inançları olsa da
insanların bir arada olabildiklerini, birbirlerini dinlediklerini, ucunda ölme
ihtimali bile olsa diğerine sıkı sıkı sarılmayı gördüm. Bu yazıyı yazarken
gözümün önüne gelen sahneleri olduğu gibi aktarmak keşke mümkün olsa. Örneğin
yoğun gaz müdahalesi sonrasında yere düşen nefes almakta zorlanan genç bir
kadının yanına gidip yardım etmeye çalıştığımda yabancı olduğunu anladığım an
yaşadığım şaşkınlığı anlatabilsem keşke. Çekip kendi ülkesine gidebilecekken,
bizim kadar zulme uğramamışken orada bizimle mücadele etmesi, bunu sadece insan
olduğu için yapması bana çok şey öğretti.
Geziyi Tanı from gezi tani on Vimeo.
Yazılı ve görsel binlerce kayıt bu vahşeti
kaydetti. Ne tarih ne de belleklerimiz
bu yaşananları unutturmayacak. Ama oynanan oyunu görmeyen insanlar maalesef
kendilerine ait olmayan kin ve nefret duygularıyla dolmuş bir şekilde yaşamaya
devam edecekler. Siyasi açıdan kendi tabanını kaybetmesine neden olan hatalar
yapan AKP en iyi bildiği oyunu oynamaya sıfır zeka ile yeniden sarılarak
kutuplaştırmayı ve ötekileştirmeyi başarmış gibi gözüküyor. Bu HALK
kenetlendikçe, farklılıklarına saygı duydukça, elinde kalan son kozlarını
oynayan AKP yalnız kalacak. İnanmaya ve umut etmeye devam ediyorum. Neden mi?
İnsan olduğum için!
Bu Daha Başlangıç Mücadeleye Devam!
Okan Karka
[ 0 yorum ]
Yorum Gönder